Het was 21 november 1965. Een heel jong meisje verschijnt op de buis in Frankrijk. Nog geen jaar daarna is ze overal in haar vaderland bekend. De rest van de wereld volgt haar op de voet. Haar verhaal is, zonder te overdrijven, een sprookje. Mireille is de oudste van 14 kinderen en is geboren in Avignon, de stad van de pauselijke glorie. Na haar kwamen Monique, Christiane, Marie-France, Rejane, Regis en Guy (de tweelingen),Roger, Jean-Pierre, Remy, Simone, Philippe, beatrice en tot slot Vincent.

Haar vader is steenhouwer en het was zijn grote droom om zanger te worden. Hij had een aardige tenorstem. De familie woonde toen in een houten krot dat de regen en de wind niet weren kon. Het was er erg somber! Toen Mireille vijftien jaar werd, is de familie naar een nieuw appartement verhuisd; gloednieuw, met vijf kamers en voorzien van een voorheen onbekende luxe: een badkamer. "Het was de mooiste dag van mijn leven", vertelt Mireille, "voor de eerste keer nam ik een bad. Het was een heerlijk gevoel". 

Elke ochtend ging Mevrouw Mathieu naar de markt waar ze zuinig de inkopen deed. Elke frank telde want Roger Mathieu verdiende maar 200 frank per week. Het geld kreeg hij van zijn vader, die eigenaar was van de kleine familie-onderneming. In totaal had de familie Mathieu inkomsten van ongeveer 1800 frank per maand. 190 frank hiervan ging naar de maandelijkse huur. Op sommige momenten kon de moeder, Marcelle Mathieu, met moeite de eindjes aan elkaar knopen, vooral als het 't inkopen van een jurk betrof voor de ene, ondergoed voor de andere, schoenen voor allemaal...

Mireille, als oudste van de kinderen nam al snel deel aan de dagelijkse bezigheden en verantwoordelijkheden. Elke kamer van het huis is spik en span: "bij ons kon men letterlijk van de

vloer eten", vertelt Mireille trots. Roger Mathieu is een zeer werklustige arbeider. Vakantie? Vrije tijd? Deze woorden zijn onbekend bij de familie Mathieu. "Ik was vier jaar oud toen ik voor het eerst voor publiek stond te zingen. Het was tijdens de Middernachtmis". Mireille hoort vaak op radio en T.V. de namen van grote chansonniers en wil graag ook bij deze bekende mensen horen. Zij wil ook een ander publiek dan haar familie en haar schoolvrienden. Edith Piaf is haar idool, haar voorbeeld.

Al op school vroegen de klasgenoten haar vaak om "La Vie En Rose" te zingen. Laure Colliere neemt Mireille aan als leerlinge en vertelt haar eerlijk over de moeilijkheden van de show-bizz. "Weet je", zegt ze tegen Mireille, "om zangeres te zijn moet je stevig in je schoenen staan, zowel fysiek als geestelijk. Uiteindelijk is het risico vrij groot dat je niets bereikt". "Dat realiseer ik me wel", antwoordt Mireille, "maar wie niet waagt, wie niet wint, toch?"

Johnny Stark, een impresario herkent zeer snel haar ongelooflijke talent. Bij het tekenen van haar contract waarschuwt hij: "Onthoud heel goed: je bent een beginner. Vergeet dus niet dat ik jou als een dwangarbeider zal laten werken. Ik zal niets vergeven en zal meedogenloos zijn. Denk hier goed over na. Er is nog tijd om nee te zeggen. Als je naar me luistert en niet te snel op weg gaat naar succes, dan zal ik van jou een grote iemand, een echte ster maken".

Hij weet dat ze hoe dan ook heel hard zal werken. Zij is een vechtster. Voor haar staat het zingen op nummer een. Ze slaapt bijvoorbeeld maar vier uur per nacht. Later zal ze haar

slaaptekort inhalen. Ze is zeer gelovig en haar motto is: "mijn werk en mijn God".

Enfin, op zondag 15 maart vindt de repetitie plaats voor de "Ed Sullivan Show", de meest bekeken show in de V.S. 50 miljoen kijkers! Een week daarna, na de uitzending van de show, bestaat er geen twijfel meer over haar succes. Heel Amerika, onder de indruk van de stem van "La

Demoiselle D'Avignon", onthoudt de naam van Mireille Mathieu. Daarna volgen Las Vegas, Hollywood... Interview volgt op interview, een hoop telefoontjes, uitnodigingen. In New York is ze een van de sterren van de "Merv Griffin Show". Mireille is het klapstuk van het programma. Zij zingt immers over de liefde. "

Alleen zingend kan ik liefde uiten", geeft Mireille toe. Het kleine meisje dat binnenin haar leeft, zit net zoals bij alle andere vrouwen, boordevol romantiek. "Mijn liedjes gaan altijd over de liefde. Ik hou van zulke liedjes". Mireille Mathieu heeft voor veel soorten publiek gezongen, overal ter wereld. Ze is geliefd door iedereen, klein en groot. Zij is door veel staatshoofden, koningen en koninginnen verwelkomd: zij heeft een wereldreis gemaakt.

"Uiteindelijk voelt ze zich het beste op het toneel", zei Johnny Stark eens, "daar is ze op zichzelf, daar heeft ze vrede". "In het leven van een zangeres", licht Mireille toe, "is er niet alleen sprake van succes.

Je hebt van die dagen waar je met tegenzin op reis moet. Je moet altijd glimlachen, al is jouw hart triest door persoonlijke omstandigheden. De fysieke moeheid moet je snel vergeten want de show moet doorgaan. Het verdriet vervaagt als men over blijheid zingt, en de angst verdwijnt op het moment dat de toneellampen aangaan".

Zo is Mireille: haar hart zingt, haar hart huilt.. maar haar hart zit vooral boordevol liefde.

Vertaald door Moshe Alterescu/Amsterdam.

______________
Voor informatie in het nederlands kunt u een e-mail sturen naar Moshe Alterescu.